Περιοδικό το οποίο εκδιδόταν από το 1886 μέχρι το 1918 στην Αθήνα με εκδότη τον Κωνσταντίνο Φ. Σκόκο. (Κοσμόπολις)
Ένα από τα σημαντικότερα και οπωσδήποτε μακροβιότερο φιλολογικό-οικογενειακό περιοδικό του 19ου αιώνα, κυριολεκτικά μεσουρανεί στο εκδοτικό στερέωμα της εποχής και αποτελεί σημείο αναφοράς και μεταγενέστερες εκδοτικές απόπειρες. Δημιουργήθηκε από μία ομάδα συντακτών του π. Ευτέρπη που φιλοδοξούσαν να προσφέρουν στο αναγνωστικό κοινό τη μέση οδό , την ισορροπία ανάμεσα στις ακρότητες του «σοβαρού» και «ελαφρύ», να επιτύχουν τον κατάλληλο συνδυασμό τερπνού και ωφέλιμου, να παρέχουν «διασκέδασιν ευγενή» .Γραμμένη σε αυστηρή καθαρεύουσα και με πλήρη αποστασιοποίηση από την πολιτική καθημερινότητα η Πανδώρα συνιστά το κατεξοχήν συντηρητικό οικογενειακό περιοδικό.
Ένα από τα εγκυρότερα και μακροβιότερα ξενόγλωσσα φύλλα που εκδίδονταν στην Αθήνα. Είναι πολιτική, οικονομική και λογοτεχνική εφημερίδα που παρουσιάζει όχι μόνο την ελληνική αλλά και τη ξένη δημοσιογραφία.
Εκδιδόταν από τις 7 Νοε. 1871 έως τις 12 Ιουλ. 1924 στο Παρίσι. Ο ιδρυτής, Léon Gambetta, σκόπευε μέσω της εφημερίδας να συσπειρώσει την πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανών γύρω από ένα νέο καθημερινό όργανο της Ρεπουμπλικανικής Ένωσης.
Εκδιδόταν από το 1833 έως το 1858 στο Παρίσι. Καθημερινή εφημερίδα με ρεπουμπλικανική κλίση. Το όνομα αυτού του φύλλου θα χρησιμοποιηθεί δύο φορές για νέες εφημερίδες που ιδρύθηκαν το 1876 και το 1886, αντίστοιχα.
Εκδιδόταν από τις 15 Σεπτ. 1824 έως τις 20 Απρ. 1832 στο Παρίσι. Ιδρυτές ήταν οι Pierre Leroux και Paul-François Dubois. Αρχικά οι δημοσιεύσεις ήταν αυστηρά λογοτεχνικές, αλλά στη συνέχεια και πολιτικές και οικονομικές.
Καθημερινή γαλλόφωνη εφημερίδα η οποία εκδίδεται από το 1998 έως σήμερα [2021] στην Ελβετία. Η εφημερίδα είναι το αποτέλεσμα της συγχώνευσης των Journal de Genève & Gazette de Lausanne και του Nouveau Quotidien. Από το 2021 ανήκει στη Fondation Aventinus.
Εφημερίδα η οποία εκδιδόταν από το 1920 έως το 1922 στη Βουδαπέστη. Ancienne Gazette des étrangers
Εφημερίδα η οποία εκδιδόταν από το 1876 με εκδότη τον B. Wolowski στη Βιέννη.
Καθημερινή εφημερίδα η οποία εκδιδόταν από το 1866 έως το 1915 στην Κωνσταντινούπολη.
Stephanopoli fut sans doute membre de l’association « L’Hellénismos » [«Ο Ελληνισμός»] car il rédigea un court essai, Le Facteur grec dans le problème oriental, publié à Athènes par cette association en 1896. [Peut-être signaler aussi ici qu’A.-Z. Stephanopoli fut président de la Chambre française de commerce Athènes-Pirée et président de la colonie française d’Athènes-Le Pirée].
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1815 και πέθανε στην Αθήνα το 1851. Ιστοριογράφος, συνέταξε πρώτος την "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους". Ανάμεσα στους συγγραφείς που ασχολήθηκαν με τον νέο Ελληνισμό είναι κατά πολύ σημαντικότερος. Άλλωστε, δίπλα στην καθαρώς συγγραφική δράση του, ανέλαβε επανειλημμένως, σε κρίσιμες στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας, ευθύνες αναφερόμενες σε άμεσες σχετικές ενέργειες.
Γάλλος κλασικός αρχαιολόγος. Διενήργησε μελέτες στην Θεσσαλία και Μικρά Ασία. Διεύθυνε ανασκαφές στο γυμναστήριο της Δήλου το 1886 και στην Μαντίνεια το 1887-1888. Δίδαξε στην Λιλ και στο Παρίσι. Περιηγήθηκε αρκετές φορές την Ελλάδα και δημοσίευσε τον αρχαιολογικό οδηγό «Guide de la Grèce». Διετέλεσε διευθυντής της Γαλλικής Σχολής στην Αθήνα το 1913, και διενήργησε ανασκαφές στη Δήλο και στους Φιλίππους. Αναγκάστηκε να διακόψει τις εργασίες του λόγω του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Δίδαξε αρχαιολογία στην Σορβόνη από το 1919.
Ο Louis-Albert Bourgault-Ducoudray ήταν Γάλλος συνθέτης, πιανίστας και καθηγητής μουσικής ιστορίας/ θεωρίας στο Conservatoire de Paris, καθώς και βραβευμένος με το βραβείο "Prix de Rome". Γεννήθηκε στη Νάντη και πέθανε στο Vernouillet, κοντά στο Dreux.
Γάλλος πολιτικός και δημοκρατικός φιλόσοφος. Ήταν ένας από τους ηγέτες των μετριοπαθών Ρεπουμπλικάνων και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Γαλλίας από το 1880 έως το 1881 και το 1883 έως το 1885. Ήταν υποστηρικτής του λαϊκισμού και της αποικιακής επέκτασης. Σύμφωνα με την Τρίτη Δημοκρατία, ο Φερί έκανε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση δωρεάν και υποχρεωτική μέσω πολλών νέων νόμων.
Γάλλος πολιτικός και Φιλέλληνας. Λέγεται ότι κληρονόμησε την πατρική δύναμη και ευφράδεια. Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός από τη Γένοβα, ο οποίος παντρεύτηκε με Γαλλίδα το γένος Massabie. Σε ηλικία των 15 ετών ο Γαμβέττα έχασε την όρασή του από το αριστερό μάτι σε ένα ατύχημα και έτσι του αφαιρέθηκε ο οφθαλμός. Παρόλη όμως την αναπηρία του, ξεχώρισε στο σχολείο της Καόρ και το 1857 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει Νομικά. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας από τις 14 Νοεμβρίου 1881 έως τις 26 Ιανουαρίου 1882.
Γάλλος διπλωμάτης και συγγραφέας. Θεωρείται ο πατέρας των σύγχρονων αντιλήψεων περί των φυλετικών διακρίσεων και της ανωτερότητας της Αρείας Φυλής, την οποία εκφράζει στο βιβλίο του "An Essay on the Inequality of the Human Races". Ο Γκομπινώ εκφράστηκε θετικά για τους Εβραίους, περιγράφοντάς τους, στο δοκίμιό του για την ανισότητα των φυλών, ως "ελεύθερο, ισχυρό και ευφυή λαό, ο οποίος πρόκοψε, παρά τις αντιξοότητες στη Γη του Ισραήλ". Οι ναζί πήραν πολλά στοιχεία από τη θεωρία του Γκομπινώ, λογοκρίνοντας και προσαρμόζοντάς τα στις δικές τους απόψεις.
Γάλλος συγγραφέας, διπλωμάτης και πρέσβης στην Ελλάδα από το 1880 έως το 1886, ενώ στη συνέχεια ήταν πρέσβης στην Ιταλία από το 1886 έως το 1888.
Γάλλος στρατηγός κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων. Επέλεξε να ακολουθήσει στην εξορία στην Αγία Ελένη τον πρώην αυτοκράτορα, Ναπολέοντα, μετά τη δεύτερη παραίτησή του, έπειτα από την ήττα του. Ο Montholon γεννήθηκε στο Παρίσι και εκπαιδεύτηκε για στρατιωτική σταδιοδρομία από νεαρή ηλικία. Στο δέκατο έτος του, εντάχθηκε στην αποστολή του Ναύαρχου Laurent Truguet στην ακτή της Σαρδηνίας. Μπαίνοντας στο στρατό το 1797, ανέβηκε γρήγορα στα αξιώματα. αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στον Ναπολέοντα.
Καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Λόγιος, συγγραφέας. Καθηγητής στο Α΄ Γυμνάσιο
Αθηνών. Ιδρυτής και καθηγητής του «Ελληνικού Εκπαιδευτηρίου», καθηγητής των
εικαστικών τεχνών στο «Σχολείον των τεχνών». Ιδρυτικό μέλος του "Συλλόγου προς
Διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων".
Ο Κωνσταντίνος Σκόκος γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, δεν ασχολήθηκε, όμως, επαγγελματικά με τη δικηγορία. Από νεαρή ηλικία στράφηκε στο χώρο της δημοσιογραφίας και δημοσίευσε ευθυμογραφήματα, χρονογραφήματα, ηθογραφικά κείμενα και σατιρικούς στίχους, χρησιμοποιώντας συχνά το ψευδώνυμο <<Σατανάς>>. Γνωστός στο χώρο των γραμμάτων έγινε με το εικονογραφημένο "Εθνικόν Ημερολόγιον Χρονογραφικόν, Φιλολογικόν και Γελοιογραφικόν" (γνωστό ως "Ημερολόγιον Σκόκου"), που εξέδιδε ανελλιπώς για τριανταδύο χρόνια (1886-1918). Δημοσίευσε, επίσης, συλλογές επιγραμμάτων και ευθυμογραφημάτων του
Issu d’une famille du Magne qui émigra en Corse en 1675-1676, Antonios Zannettakis Stephanopoli effectua des études à Florence avant de s’installer à Athènes. En 1863, il servit d’intermédiaire entre les puissances protectrices et le président de la seconde Assemblée constituante pendant les troubles de l’interrègne. Puis il embrassa la carrière de professeur de français à l’Hellinikon Ekpaideftirion, établissement d’enseignement secondaire créé par le professeur et érudit grec Grigorios Pap(p)adopoulos. À la demande du ministère de l’Instruction publique hellénique, il publiera à la fin des années 1880 un choix de textes français destiné aux élèves de collèges grecs.
Renonçant à la carrière de professeur, Stephanopoli se tourna ensuite vers la carrière de publiciste. Sous le pseudonyme d’Alfred Mèlek, il fut rédacteur pour le journal francophone L’Indépendance hellénique puis rédacteur en chef du journal d’expression française La Grèce, ainsi que du périodique bilingue Courrier d’Athènes / Ταχυδρόμος Αθηνών. En 1875, il fonda Le Messager d’Athènes, hebdomadaire d’expression française destiné à servir les intérêts grecs en Europe. Il fut aussi le correspondant de diverses feuilles francophones de l’étranger ‒ dont Le Danube de Vienne ‒ et de plusieurs journaux parisiens ‒ dont La République française de Gambetta. À la demande de ce dernier, Stephanopoli tint dans ce quotidien une correspondance régulière intitulée : « Lettres de Grèce » ou « Lettres d’Athènes ». Il constitua aussi la principale source d’informations de Gambetta sur la Grèce lors du congrès de Berlin. En décembre 1888, il fonda la première association professionnelle de journalistes grecs. Il multiplia en outre les contacts avec l’agence Havas, dont il était devenu le représentant officiel à Athènes en janvier 1883. En 1891, il fonda son agence de presse, l’Agence du midi , qui deviendra en 1905, après maintes tractations avec le gouvernement hellénique, l’Agence athénienne (directeur : Ioannis Parren), puis l’Agence athénienne de nouvelles . Il paracheva sa carrière journalistique en publiant en 1896 Les Jeux Olympiques, supplément du Messager d’Athènes, et, en 1911, la Correspondance de l’Agence d’Athènes, feuille bihebdomadaire destinée à compléter le service télégraphique de l’Agence athénienne de nouvelles.
Non content de servir les intérêts grecs à l’étranger grâce à son activité d’homme de presse, Stephanopoli se plaça constamment au service de la présence française en Grèce. Il fut, entre autres, président de la Chambre française de commerce Athènes-Pirée et président de la « colonie » – la communauté française d’Athènes-Le Pirée. S’il ne réussit pas à être nommé consul de France, il fut élevé à la dignité de chevalier de la Légion d’honneur en 1885 eu égard à ses nombreux services rendus à son pays. Sa vaste correspondance corrobore d’ailleurs ses liens étroits avec les cercles diplomatiques, économiques et culturels français en Grèce. Ainsi, durant sa toute carrière, Stephanopoli entretint de solides relations avec plusieurs ministres plénipotentiaires de France en Grèce (Jules Ferry, Charles de Moüy, Charles-Tristan de Montholon) ainsi qu’avec des « Athéniens », dont Gustave Fougères. Il s’éteignit au Phalère le 21 février 1913.
